My new favorite needles!!!!

Όταν είδα αυτό το giveaway στο little things blogged, έγινα λίγο πράσινη από την ζήλια μου! Αχχχχ, αυτές οι βελόνες! Ξύλινες, στρογγυλές και μάλιστα σε 3 διαφορετικά μήκη και, κυρίως, τα νούμερα που δουλεύω συνήθως. Μιλάμε για έρωτα με την πρώτη ματιά!
Άφησα σχόλιο αλλά, λόγω τις γκαντεμιάς που με συνοδεύει τελευταία, δεν περίμενα και πολλά.
Κι όμως, κέρδισα!
Όταν είδα το μήνυμα  της Τάνιας, κραυγές βγήκαν από το ξαφνιασμένο στόμα μου! Οι γύρω μου με κοίταζαν με απορία (στη δουλειά ήμουν, δεν με ξεπλένει ούτε ο Δούναβης)! Οι παλμοί μου ανέβηκαν και η ανάσα μου σταμάτησε! Κι έτσι, σε μια στιγμή, κατάλαβα ότι εγώ και οι βελόνες(ναι όλη αυτή η περιγραφή για τις βελόνες είναι) θα ήμασταν σύντομα μαζί!

image

Πείτε μου, έχω άδικο που τις λατρεύω? Είναι σαν όνειρο!

image

Έχουν και τάπες να κρατάς το project σου στο καλώδιο,να μην φεύγουν οι πόντοι και να βάζεις άλλο καλώδιο στις ίδιες βελόνες και να ξεκινάς κάτι άλλο! Πόσο μπροστά είναι αυτο?!

image

image

Να μπορούσατε μόνο να δείτε το χαζό χαμόγελο που έχει κολλήσει στο πρόσωπό μου!

image

(Σκοτεινή βγήκε αλλά δεν γινόταν κάτι καλύτερο με τον φωτισμό που έχω στο σπίτι μου)

Το πρώτο που θα πλέξω με αυτές? Κάλτσες για τον καλό μου!

Baby gift

Στις 30 του περασμένου μήνα γεννήθηκε ένας πανέμορφος ζουζούνος. Είναι το τρίτο παιδάκι της οικογένειας και το πιο λογικό είναι όλα του τα ρουχαλάκια να είναι τα παλιά του αδερφού του και της αδερφής του. Γι’ αυτό και το δώρο που θα πάρει από εμένα θα είναι ένα ζακετάκι φτιαγμένο μόνο για εκείνον!
image

Όταν δεν θα του κάνει, ας το πάρουν άλλα μωράκια,ξαδερφάκια ή φίλοι του, δε με πειράζει. Ηθελα κάτι καινούργιο και φτιαγμένο με αγάπη γι’ αυτό το μωράκι, που μεταξύ μας, ξεσήκωσα αρκετό κόσμο να βάλει στοίχημα για το πότε θα γεννιόταν!! Αλλά ο πιτσιρικάς πέταξε όλες τις ημερομηνίες(και τα στοιχήματα) στον αέρα και ενώ τον περιμέναμε μεχρι το πολύ μέχρι τις 22, έσκασε μύτη στις 30.
image
image

Στα του project τώρα, το σχέδιο θα το βρείτε εδώ, είναι εύκολο και ευανάγνωστο. Το ζακετάκι πλέκεται μονοκόμματο και δεν είναι απαραίτητο να το κάνετε πολύχρωμο. Και με ένα χρωματάκι, μια χαρά θα είναι. Μου έκανε εντύπωση το πόσο γρήγορα τελείωσε, ίσως επειδή  δεν είχα ξαναφτιάξει το 0-6 μέγεθος πότε πριν.

Και μία συμβουλή για όσες δεν έχουν ή δεν περιμένουν παιδάκι και θέλουν να φτιάξουν μωρουδιακά. ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ… Θα ζηλέψετε τόσο πολύ που θα πονάει….

Αυτά τα νέα μας….
Μέχρι να τα ξαναπούμε, πολλά πολλά φιλάκια σας!!

ΥΓ: Να σας ενημερώσω οτι θα ακολουθήσουν κι άλλα παρόμοια post γιατί είχαμε μια επιδημία γεννήσεων τελευταία….

Fingerless mittens!

Δεν αντέχω να φοράω γάντια και να μην έχω την αίσθηση της αφής. Απλά δεν μπορώ! Αν και τα χέρια μου είναι πάντα παγωμένα. Πριν 3 χρόνια, είχα φτιάξει αυτά τα γάντια χωρίς δάχτυλα (mittens στα αγγλικά. Αν υπάρχει αντίστοιχη λέξη στα ελληνικά, παρακαλώ ενημερώστε με) για την αδερφή μου. Σε μπλε γκρι χρωματάκι, φανταστικά!  Όταν τα τελείωσα, μέχρι να της τα δώσω, τα φόραγα! Και τα άντεχα! Έτσι κάποια στιγμή που δεν είχα άλλο project στο μυαλό μου τα έφτιαξα και για μένα.

image

image

Σε πρασινο-φυστικο-γκρί (το νήμα είναι το ίδιο με αυτό που είχα φτιάξει το ελεφαντάκι και θα το δείτε και αλλού…) και δεν τα έβαλα πότε!
Μέχρι τώρα που έβγαλα χιονίστρες στα χέρια!!!!! Και αυτός είναι και ο λόγος που οι φωτογραφίες είναι κάπως… καλλιτεχνικές και δεν είναι φορεμένα τα γαντάκια!!!! Τα δάχτυλα μου έχουν πρηστεί, είναι μελανιασμένα και με φαγουρίζουν άθλια!!!!! Αλλά τα γάντια βοηθάνε. Κρατάνε τα χέρια μου ζεστά και τα δάχτυλα μου σχετικά κρύα. Έτσι δεν χειροτερεύει η φαγούρα 😉

Και με την ευκαιρία, τα είδατε κι εσείς!
Φιλάκια σας και περαστικά μου
    Ζέτα

The positive energy cardigan

Δε ξέρω για εσάς αλλά για μένα το πλέξιμο είναι η ψυχοθεραπεία μου! Αν δεν έχω όρεξη να πλέξω, σίγουρα περνάω φάση κατάθλιψης και με βοηθάει πάρα πολύ όταν μου συμβαίνει κάτι, να το καταπολεμάω πλέκοντας.

Τον προηγούμενο μήνα, καθόμουν ήσυχα και ωραία και έπλεκα μια μπλούζα που φτιάχνω για εμένα όταν χτύπησε το τηλέφωνο και μάθαμε ότι η ανιψιά μας ήταν πιο σοβαρά απ’ ότι πιστεύαμε. Πλέον δεν μπορούσα να συνεχίσω να πλέκω για μένα.

Άνοιξα τον υπολογιστή, έψαξα για ζακέτα (σκέφτηκα οτι το παιδί είναι άρρωστο και πρέπει να μένει ζεστό), βρήκα αυτό το σχέδιο, ευτυχώς είχα και αρκετό νήμα για να ξεκινήσω άμεσα και…. ξεκίνησα…. κατά τις 11 το βράδυ!

Όση ώρα είχα στα χέρια μου το ζακετάκι ένιωθα το ίδιο. Ότι με κάθε πόντο που έπλεκα, ένιωθα ότι ήταν ένας τρόπος να στέλνω αγάπη, φροντίδα και ενέργεια στην μικρή να γίνει καλύτερα. Ήταν ίσως ο μόνος τρόπος που είχα.

image

image

image

image

image

image

image

Την ημέρα που την τελείωσα, ήταν η μέρα που η μικρή γύρισε σπίτι της. Έχει ακόμα πολύ αγώνα μπροστά της αλλά τουλάχιστον τώρα  ξέρει τι έχει να πολεμίσει και ελπίζουμε να είναι δυνατή και να το πρόλαβε στην αρχή του.

Αυτή (η όχι και τόσο ευχάριστη) είναι η ιστορία πίσω από το ζακετάκι. Συγγνώμη αν σας “μαύρισα” μέρες που είναι.

Όσο για το σχέδιο, είναι πολύ καλό και εύκολο. Τόσο που έχω σκοπό να φτιάξω άλλα δύο κομμάτια για δύο μωράκια που είναι στον δρόμο ακόμα.

Να προσέχετε……
        Ζέτα

Meet Naya…!!

Πριν ένα μήνα περίπου, βρήκαμε στο δρόμο ένα αδέσποτο σκυλάκι! Το ψιλοψάχναμε να πάρουμε σκύλο αλλά είχα τις αμφιβολίες μου. Ο καλός μου έλεγε για Λαμπραντόρ ή Δαλματίας. Εγώ κόλλαγα αφενός στο μέγεθος, γιατί αυτές οι ράτσες φτάνουν τα 25-30kg (θέλω να το πηγαίνω εγώ βόλτα, όχι να με πηγαίνει εκείνο) και αφετέρου στην προέλευση του σκυλιού (πείτε όχι σε pet shops και puppy mills). Είχαμε κοιτάξει για εκτροφείς αλλά δε μας γέμιζαν το μάτι. Τελικά είπαμε να μην αγχωνόμαστε. Αν είναι γραφτό μας, θα μας βρει εκείνο. Και έτσι ακριβώς έγινε!!

Πηγαίναμε βόλτα με την μηχανή και στη μέση του πουθενά (το πιο κοντινό σπίτι ήταν στα 4km), μας πετάχτηκε αυτό το κουκλί!

20140905_185724_thumb3

Και μας ακολούθαγε για περίπου 1km! Ούτε παραγγελία να το είχαμε κάνει! Ημίαιμο Λαμπραντόρ, 4 μηνών, ξανθιά κούκλα! Κοινωνικότατη και πανέξυπνη! Προφανώς την παράτησαν εκεί που την βρήκαμε και ήταν φανερά υποσιτισμένη.

Ο κτηνίατρος που την πήγαμε, την έψαξε για τσιπάκι γιατί δεν πίστευε πως κάποιος πέταξε ένα τέτοιο σκυλί!

20140905_185708_thumb3

20140905_185703_thumb4

20140905_185700_thumb4

20140905_185649_thumb4

20140905_215511_thumb3

Διάβασα σε ένα αυτοκόλλητο, στο τζάμι ενός αυτοκινήτου που σταμάτησε σ’ ένα φανάρι μπροστά μου, κάτι που μου άρεσε πολύ:

“ΥΙΟΘΕΤΗΣΤΕ ΕΝΑ ΑΔΕΣΠΟΤΟ

ΓΙΑΤΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ,

ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ”

Αυτή τη στιγμή η Νάγια(έτσι την είπαμε!) κοιμάται στα πόδια μου και γαβγίζει στον ύπνο της! Γιατί και τα σκυλιά βλέπουν όνειρα!

Και επειδή ξεφύγαμε λίγο από το θέμα του blog, να σας δείξω και τι έχω τώρα στις βελόνες μου:

20141002_140718-2_thumb3_thumb

Λεπτομέρειες στο επόμενο post…

Αυτά ήταν τα νέα μας! Πολλά φιλιά σε όλους!

My first test knitting…

Μπορεί να πέρασε (πάλι!) ένας μήνας περίπου από την τελευταία ανάρτηση αλλά τουλάχιστον δεν έκατσα άπραγη. Έκανα test knitting!! Τι είναι αυτό? Θα σας πω…

Όταν είναι να βγει ένα καινούριο σχέδιο, ο σχεδιαστής του σχεδίου (pattern designer) δίνει το σχέδιο του σε διάφορα άτομα, (συνήθως σε 2 ανά μέγεθος), ώστε να το πλέξουν και να πουν την γνώμη τους, τόσο στην πορεία, όσο και στο τελικό “προϊόν” και να βρουν τυχών λάθη ή δυσκολονόητα κομμάτια του σχεδίου. Όλα αυτά μέσα σε κάποια λογική προθεσμία.

Έτσι λοιπόν όταν η jennie  από το a lovely homemade life ζήτησε άτομα για test knitting, είπα να το δοκιμάσω, γιατί όχι? Ειδικά όταν μου έστειλε την φωτογραφία για  το sister wren,  ήμουν σίγουρη ότι το ήθελα!

IMG_20140909_191125810_HDR_medium

Δεν είναι φανταστικό? Το μέγεθος που έκανα εγώ είναι για κοριτσάκι 6 χρονών. Είναι πλεγμένο μονοκόμματο, από κάτω προς τα πάνω (bottom-up) με νούμερο 6 στρογγυλές βελόνες. Αρκετά χοντρές δηλαδή ώστε και να “φεύγει” γρήγορα και να είναι ζεστό. Το νήμα που χρησιμοποίησα ήταν ακρυλικό ώστε να είναι ανθεκτικό στο πλύσιμο. Ούτε μπαίνει, ούτε ξεχειλώνει!

20141002_132440.jpg

20141002_132259.jpg

Το ζακετάκι βγήκε τέλειο! Τόσο που σχεδόν όλες λέγαμε στην jennie να το βγάλει και για μεγάλους! Η προθεσμία ήταν λογικότατη, περίπου 5 εβδομάδες, αλλά αν δεν πήγαινα Αθήνα, μπορεί να μην τα κατάφερνα! Όποτε πάω Αθήνα είμαι πολύ πιο παραγωγική! Το τελείωσα σε λιγότερο από 3 εβδομάδες χαλαρά!

Η Jennie προσφέρει το Sister Wren με έκπτωση 50% με τον κωδικό LOVELYOCTOBER από την Τετάρτη 8/10 μέχρι την Κυριακή 12/10. Επειδή η προσφορά είναι σε ώρα Αμερικής, τσεκάρετε αν έχει περαστεί η έκπτωση.

Αν αντιμετωπίσετε οποιοδήποτε πρόβλημα με την μετάφραση (επειδή με το σχέδιο δεν θα αντιμετωπίσετε, είναι εξαιρετικά γραμμένο), θα χαρώ να σας βοηθήσω.

Να μου είστε όλοι καλά…

Bye bye summer!!

PicMonkey Collag

Το καλοκαίρι σχεδόν τελείωσε. Η αλήθεια είναι ότι δεν το χάρηκα, περισσότερο λόγω διάθεσης, αν και τελικά πέρασα καλά. Είδα περισσότερα ηλιοβασιλέματα απ’ ότι περίμενα, είχα πιο χαλαρό πρόγραμμα απ’ όσο φαντάστηκα και γκρίνιαξα περισσότερο απ’ όσο ήθελα!! (Ένα μεγαααααάλο συγγνώμη γι’ αυτό!)

Τα πλεχτά μου όμως έμειναν πολύ πίσω. Λογικό μεν (τι περίμενες μέσα στη ζέστη και τα μπάνια καλή μου?-λέει το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου μου), αδικαιολόγητο δε (μπλα μπλα μπλα- απαντά το αριστερό!).

Φέτος ανακάλυψα ότι ο καλός μου έχει πολλά ανίψια, άρα κατ’ επέκταση, κι εγώ! Μπορούσα να τα αφήσω έτσι? Χωρίς κάτι από τα χεράκια της Θείας Ζέτας? Οοοοοόχι!

20140708_184455

Αυτά πήγανε στα αγαπημένα μου ζουζουνάκια! Την Άννα-Μαρία και την Ελευθερίτσα! Άφησα την Άννα-Μαρία να διαλέξει, ως μεγαλύτερη, και προς έκπληξή μου, διάλεξε την μωβ κουκουβάγια που μου βγήκε μικρότερη της ροζ, λόγω νήματος. Την Ελευθερίτσα δε την χάλασε αυτό βέβαια αφού γλυκοκοίταζε τη ροζ! Το σχέδιο είναι αυτό.

IMGP0306

Αυτό το προβατάκι πήγε σε έναν απίστευτο και πολύ ήσυχο μπέμπη, τον Κωστάκη! Δυστυχώς ο Κωστάκης μένει στην Αμερική, στο Σικάγο και οι γονείς του σκέφτηκαν να του δώσουν το παιχνίδι του όταν θα επιστρέφουν σπίτι τους, στο αεροπλάνο για να έχει να απασχοληθεί περισσότερη ώρα με κάτι καινούριο. Το προσέξατε το κουδουνάκι? Το σχέδιο είναι αυτό.

jki

Ακόμα έφτιαξα και αυτές τις κάλτσες για την Θεία Παρασκευή που μένει επίσης στο Σικάγο. Μου τις ζήτησε κοντές αν και διαφωνούσα. Είχα καιρό να κάνω κάλτσες και είχα ξεσυνηθίσει. Είχα και λίγο χρόνο μέχρι να φύγει η θεία, λογικό που με ξανάπιασε η τενοντίτιδα! (Δικαιολογίες πάλι)

IMGP0336 

Ξεκίνησα να φτιάχνω και μία κουβερτούλα, έτσι χωρίς λόγο. Δεν έχω ιδέα πόσο μεγάλη θα την κάνω. Ούτε καν αν θα την κρατήσω ή αν θα την χαρίσω κάπου. Αυτά παθαίνεις αν δεν έχεις ένα project στο μυαλό σου. Είναι πολύ χαλαρωτικό όμως και δε νομίζω να μη βγει καλή.

Είχαμε και τη βάπτιση της ανιψούλας μου και ήθελα κάτι πολύ ξεχωριστό. Είδα τα μαξιλάρια της Αθηνάς από το Graftaholic και αμέσως ήξερα ότι αυτό έψαχνα!

IMGP0329

Η Αθηνά έκανε εξαιρετική δουλειά! Η Δανάη τα λάτρεψε! Τα πέταξε κάτω και καθόταν σε ένα. Έβλεπε το άλλο δίπλα, σηκωνόταν, καθόταν στο άλλο! Ούτε που ξέρω πόση ώρα γινόταν αυτό! Σ’ ευχαριστώ και πάλι Αθηνά!

Στη βάπτιση έβαλα ένα εκ-πλη-κτι-κό φόρεμα που μου έφτιαξε η μαμά μου με το βελονάκι και χωρίς να το έχω προβάρει βγήκε φανταστικό! Ευχαριστώ μαμά!! Υπόσχομαι να σας δείξω φωτογραφίες….

Αυτά από το καλοκαίρι μου. Να περνάτε καλά….

Φιλάκια σας!

   Ζέτα

My place… (μέρος 2ο)!

Καλό μήνα να έχουμε! Περίμενα τον Σεπτέμβρη πως και πως! Η αλήθεια είναι ότι φέτος δεν είχα καθόλου όρεξη για καλοκαίρι. Η ζέστη με κουράζει και στην δουλειά υποφέρω. Έχει βάλει κανείς από εσάς γαλότσες με καύσωνα?! Εγώ αυτό κάνω κάθε μέρα λόγω δουλειάς! Λογικό να περιμένω το φθινόπωρο με την δροσιά και την βροχή. Άσε που φέτος δεν κατάλαβα χειμώνα. Με τον σεισμό ήμασταν σχεδόν 2 μήνες έξω από το σπίτι μας σαν τους πρόσφυγες. Θέλω τον χειμώνα που έρχεται να αναπληρώσω και για τον προηγούμενο. Έχω τόσα πράγματα που θέλω να φτιάξω και δεν θέλω να έχω καμία δικαιολογία να βγω από το σπίτι μου! Θέλω να βρέχει και εγώ να κάθομαι μέσα με ζεστό τσάι και να πλέκω! Όλοι με λένε τρελή! Εσείς τουλάχιστον με καταλαβαίνετε?

Στο δεύτερο μέρος της ανάρτησης μου, θα σας γνωρίσω με τον υπόλοιπο κόσμο μου…

IMGP0239

Προσέξατε το λουκέτο στο ψαλίδι? Είναι το ψαλίδι για τα υφάσματα, όχι για να κόβει χαρτιά ή οτιδήποτε άλλο και να χαλάσει! Τις βελόνες αυτές δεν τις πολυχρησιμοποιώ. Τις πλαστικές γιατί δεν μου αρέσουν καθόλου στο χέρι και τις υπόλοιπες γιατί είναι τα νούμερα που δύσκολα διαλέγω. Τα πολύ μικρά ή τα πολύ μεγάλα. Τα βελονάκια μου είναι αλουμινένια.

IMGP0242

Τα μικρά νούμερα με δυσκόλευαν στο χέρι λόγω τενοντίτιδας και ο καλός μου τα έκοψε και τα κόλλησε σε καβίλιες (που είναι τα ξύλα που χρησιμοποιούν οι ξυλουργοί για να ενώσουν δύο κομμάτια μεταξύ τους). Τα έφτιαξε στο πάχος μολυβιού και είναι πολύ πιο ξεκούραστα πια!

PicMonkey Collage

Το καλαθάκι και τα vintage μανταλάκια τα πήρα πέρσι από το Βέλγιο, από ένα επαγγελματικό ταξίδι. Για δουλειά πήγα, πλεκτά σκεφτόμουν! Το μίνι καλάθι πικ νικ χώρεσε τέλεια τις στρογγυλές αλουμινένιες βελόνες μου. Και τα μανταλάκια, δεν είναι φοβερά για τα περισσέματα?

PicMonkey Collage2

Αυτές τις υπεραγαπώ!!!! Οι ξύλινες βελόνες μου, από το νούμερο 2 μέχρι το 10 σε ίσιες, στρογγυλές και καλτσοβελόνες, αγορασμένες από το Etsy. Δύο μήνες τις περίμενα αλλά άξιζε την αναμονή. Αν ποτέ –χτύπα ξύλο- πιάσει φωτιά το σπίτι μου και μπορώ να πάρω μόνο ένα πράγμα από μέσα, θα ήταν αυτή η θήκη-βαρελάκι από ουίσκι με το συγκεκριμένο περιεχόμενο!

IMGP0277

Και μια ματιά κάτω από το τραπέζι της κουζίνας μου. Εδώ μέσα κρύβεται, προστατευμένο σε σακούλες, όλο το stash μου! Κάθε Χριστούγεννα που έρχομαι Αθήνα, πάω με δύο βαλίτσες. Η μία έχει τα πράγματά μου και η άλλη άδεια για να αγοράσω μαλλιά!!! Το καλάθι είναι δώρο από (ποιον άλλο!) τον καλό μου, και ενώ δεν του φαίνεται, χωράει μέσα πολύ πράγμα! Είναι κάτω από το τραπέζι γιατί δυστυχώς δεν έχω πολύ χώρο στο σπιτάκι μου. Δε με νοιάζει όμως γιατί χωράει όλον τον κόσμο μου και ό,τι αγαπάω!

Καταλαβαίνεται τώρα γιατί περιμένω τον χειμώνα? Φιλιά σε όλους….

Κάλτσες!!

Αυτές είναι οι πρώτες μου κάλτσες:

a

Απλά τις λατρεύω!! Και πιστεύω ότι είναι πραγματική εμπειρία να φτιάχνει κανείς τις δικές του κάλτσες. Δεν θα έλεγα ότι είναι τόσο δύσκολο όσο πιστεύουν πολλοί. Είναι ίσως λίγο tricky γιατί το πόδι μας έχει διαφορετικά πάχη και κλίσεις. Εμένα προσωπικά δε μου έδειξε κανείς. Τις περίφημες καλτσοβελόνες δεν τις είχα ξαναγγίξει! Όμως είχα βρει αυτό το βιντεάκι (σειρά βίντεο καλύτερα) και είχα παααρα πολύ όρεξη να μάθω.

Τι έμαθα λοιπόν? Αρχικά ότι ένα “κακό” έχουν μόνο οι κάλτσες. Κουράζεσαι, παιδεύεσαι να τελειώσεις τη μία και μετά έχεις άλλη μία να φτιάξεις για να μπορέσεις να τις βάλεις και να τις χαρείς!!!!!! Μέχρι να μάθεις την τεχνική “2 socks at-a-time”, δηλαδή 2 κάλτσες ταυτόχρονα!! Όχι με καλτσοβελόνες όμως, αλλά με τις στρογγυλές μας βελόνες και 2 κουβάρια. Ένα ακόμα καλό με αυτή τη μέθοδο είναι ότι δεν χρειάζεται να μετράς τις σειρές σου (για να βγουν ίδιο μέγεθος οι κάλτσες), αφού πας σειρά-σειρά και τις δύο μαζί.

Επίσης ότι τελικά προτιμώ να ξεκινάω τις κάλτσες μου από τα δάχτυλα και προς τα πάνω γιατί έτσι μπορείς να τις προβάρεις ενώ τις φτιάχνεις και βλέπεις αν θα σου φτάσει το κουβάρι(καλύτερα πιο κοντή η κάλτσα παρά να μείνεις με τα δάχτυλα έξω!!!) και να τις ξεκινάω με αυτό το ρίξιμο γιατί φτιάχνει μια πολύ μαλακή ραφή και δεν θα σας πονέσουν τα δάχτυλα ακόμα κι αν φορέσετε τις κάλτσες με παπούτσια.

Τέλος, έχοντας δοκιμάσει πολλές τεχνικές για το γύρισμα της φτέρνας, κατέληξα ότι το πιο όμορφο και ίδιο αποτέλεσμα και από τις δύο μεριές γίνεται με αυτή τη μέθοδο.

Αυτά… Καλό σαββατοκύριακο και καλή ξεκούραση για όσους δεν δουλεύουν. Εγώ δυστυχώς δεν θα ξεκουραστώ…..